مهرطلبی (که از دیدگاه رویکرد طرحواره درمانی با طرحواره ایثار و اطاعت ) به معنای رفتاری هست که در اون فرد نیازهای خودشش رو نادیده میگیره تا دیگری رو راضی نگه داره. برخلاف تصور عموم، محرک مهرطلبی «عشق» نیست بلکه «ترس» هست. مثلا ممکنه شما درخواست دیگری رو انجام بدین تا طرد نشین، یا به خاطر ترس از اینکه آدم بدی به نظر برسید مدام در حال نادیده گرفتن نیازهای خودتون باشید.
مهرطلبی نوعی وابستگی است. فرد مهرطلب با بخشیدن به دیگران یا کمک به دیگران انتظار دارد در مقابل کارهایش چیزی بگیرد. بسیاری از افراد مهرطلب به دیگران کمک می‌کنند تا دیگران به آنها بگویند که خوب و ارزشمند هستند. آنها از کمک کردن و بخشیدن به عنوان راهی برای تأیید اعتبار و خوب بودن خودشان استفاده می‌کنند.
بعضی از ما آن‌قدر نگران ناراحت شدن دیگران هستیم که احساسات و خواسته‌های خودمان را پنهان می‌کنیم. شاید به‌خاطر ترس از طرد شدن، دعوا یا اینکه دیگران ما را دوست نداشته باشند. به این الگوی فکری و رفتاری در روانشناسی، «طرحواره مهرطلبی» گفته می‌شود. کسانی که دچار این طرحواره هستند، بیشتر وقت‌ها برای راضی نگه داشتن دیگران، خودشان را فراموش می‌کنند.
